دعا در وقت بيمارى 25 - ابن طاووس به نقل از زهرى آورده است كه علي بن حسين عليهما السلام در وقت بيماريش اين دعا را خواند و حوايجش برآورده شد : « خداوندا ابن شهاب ( زُهَرى ) از درد خود نزد من ناليده و پدران مرا به درگاه تو وسيله قرار داده است در حالى كه نسبت به پدران و مادران من صميميّتى دارد ، كه او را به بركت دعاى من به آرزويش برسانى و روزى او را فراوان كنى و قدر و منزلت او را بالا ببرى و سرانجام كار او را چنان كه مصلحت او مىدانى دگرگون سازى . » . زهرى مىگويد : به خدايى كه جان من در قبضهء قدرت اوست ، از زمانى كه اين دعا را فرمود ، نه مريض شدم و نه در تنگناى روزى و نه در سختى زندگى قرار گرفتم . « 1 » 26 - كفعمى مىگويد : از جمله دعاهاى زين‌العابدين عليه السلام وقتى كه مريض مىشد و يا گرفتار غم و يا بليّه‌اى مىگشت ، اين است : « خداوندا تو را سپاس بر آن سلامتى كه هميشه از آن بهرمندم ، و تو را سپاس بر اين بيمارى كه در تنم پديد آوردى ! من نمىدانم كدام يك از اين دو حالت سزاوارتر به شكر و سپاس است و كدام يك از اين دو وقت شكرگزارى بهتر است ؟ آيا بهنگام تندرستى كه روزهاى پاكيزهء خود را بر من گوارا ساخته بودى و مرا در طلب خشنودى و لطف خود چالاك گردانيده و براى انجام طاعتت مرا نيرو بخشيدى ! يا هنگام بيمارى كه مرا از آلودگيها پاك مىسازى و هديه‌ها فرستادى تا پشت مرا از بار گناهان سبك گردانى و از چرك معصيت پاكم نمايى ؟ !

--> ( 1 ) - المجتنى : ص 10 .